Ladies  & Gentlemen,

I greet you all and I state my gratification and honor for hosting my report in the website of the Economic Forum of Thrace.  In the tense proscenium of these days I am summoned to talk about Marathon and Democracy in our times. Allow me to parallel that ancient incident with today’s reality, because as it seems, even 2500 years later, the similarities of the two time spots, are a fact.  In our times we are also on war. In our times we are also called up in the field of the battle.  In our times the forces are also uneven and the circumstances are the worst. This battle will also define whether the foundation of a golden era of Democracy will be laid or we are going to be enslaved.According to Herodotus, the Greek forces back to 490B.C. were 10.000 soldiers, while at the same time the Persians had 600.000 soldiers, 10.000 horsemen and 600 battle ships. Today, according to the latest census, the forces are: 10.787.690 Greeks against 10.787.690 Greeks. The war is civil, irrational but inevitable too.

For many years now we display our worst image to the management of the property of our country, of our legacy and of our resources too. For many years now we are led by low motives, personal gain, vanity and thirst to settle ourselves. We live as if there is no tomorrow. That way of life would be considered great if it was practiced in our personal lives. But that way of life put in the public and social life is disastrous for an entire nation. Easily would somebody say that Greeks are human beings with a bipolar disorder. We have the unstoppable mania to think and act only about ourselves, while we are feeling depressed, blaming others for the evil things we have just caused. I have no intention to separate myself from the other Greek people. I emphasize that the Greek attitude that I described above, characterizes especially the people who are involved in the Greek political scene, because in this recipe, vanity is in overdose. Let’s admit that we are people with too much temperament. We love the display and the applause!! We love magnifying situations and flattening them too. We have to moderate that quality, in order to come in the surface the powerful sense of justice that is deeply implanted to each one of us. As Minister of Regional Development, Competitiveness and Shipping, elected by the Greeks, I put myself under the task of GREEK DEVELOPMENT and I accept with hope and dignity to play the role of Fidipidis, in order to ask for help before the battle, even if I have to cover the long road of effort, criticism and healing of the serious injuries of this country. I have to follow the example of Periklis, the ancient leader, orator and man of vision, who managed to show the greatness of an era that was eventually named after him. We all have to borrow a small piece of Periklis monstrous self-control, that is revealed through this story. “One day, a bad tempered Athenian, started insulting badly Periklis in the middle of the market. Periklis ignored him completely. The Athenian kept on insulting and provoke Periklis. Periklis kept his silence. When the night came and he made his way back his house, the annoying citizen followed him and continued insulting him. When Periklis arrived to his house, said to his servant: “Please, take him home with your lantern, because it’s too dark outside and he won’t be able to walk in the darkness”.” So as we have to keep our calmness, to close our ears to the exaggerations and the harmful thoughts. We have to work hard and eventually help the mistrustful people in order to continue enjoying the Democracy, the outspokenness and the dialogue, that Greeks applied and pushed forward for the first time ever. With all the above exhortations I address not only to my lineage, but to the new ones as well, who are the future of the Greek nation and state. I ask from the young people of this country to forgive Greece for the bad thing that has caused them, for the emasculation of their dreams and the disruption of their hope. I ask form the young Greeks to stay in Greece and fight in order to resurrect Greece, because we are not capable enough. Only with their help, intelligence, courage and positive madness we will manage to get out of the mire of our times and erect to the level where Greece will be again the cradle of Democracy!

Thank you for your time and tolerance.

Michalis Chrysoxoidis,

Minister of Regional Development, Competitiveness & Shipping.

__________________________________________________________________________________

Κυρίες και κύριοι,

σας χαιρετώ και δηλώνω την χαρά και την τιμή που μου κάνετε να φιλοξενήσετε την αναφορά μου στην παρούσα ιστοσελίδα.

Στο τεταμένο προσκήνιο των τελευταίων ημερών καλούμαι να κάνω μία αναφορά στον Μαραθώνιο και την Δημοκρατία στις ημέρες μας.

Επιτρέψτε μου να παραλληλίσω το αρχαίο γεγονός με τη σημερινή πραγματικότητα, γιατί όπως φαίνεται, ακόμα και μετά από 2500 χρόνια, οι ομοιότητες των δύο σημείων του χρόνου, είναι τρομακτικά δεδομένες.

Και σήμερα βρισκόμαστε σε πόλεμο. Και σήμερα καλούμαστε στη μάχη. Και σήμερα οι δυνάμεις είναι άνισες και οι συνθήκες οι δυσμενέστερες. Και από αυτή τη μάχη θα κριθεί αν θα μπουν τα θεμέλια για μια χρυσή εποχή δημοκρατιάς και ευημερίας ή αν θα υποδουλωθούμε.  Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι ελληνικές δυνάμεις το 490 π.Χ. ήταν 10.000 στρατιώτες έναντι 600.000 πεζών, 10.000 ιππέων και 600 πολεμικών πλοίων των Περσών. Σήμερα, σύμφωνα με την τελευταία απογραφή οι δυνάμεις έχουν ως εξής: 10. 787.690 Έλληνες εναντίον 10. 787.690 Ελλήνων. Ο πόλεμος είναι εμφύλιος, παράλογος αλλά αναμενόμενος.  Χρόνια τώρα δείχνουμε τον χειρότερο μας εαυτό ως προς τη διαχείριση της περιουσίας της πατρίδας μας, των πόρων της και της κληρονομιάς της. Χρόνια τώρα καθοδηγούμαστε από ταπεινά αίτια, προσωπικό συμφέρον και ματαιοδοξία και από δίψα για “βόλεμα”. Ζούμε σαν να μην υπάρχει αύριο, και ενώ αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί η κατάλληλη στάση προσωπικής ζωής, η υιοθέτησή της στα κοινά, είναι ολέθρια για ένα ολόκληρο έθνος.

Άνετα θα μπορούσε να θεωρήσει κάποιος τους Έλληνες ως άτομα με διπολική διαταραχή. Έχουμε την αδιάκοπη μανία να σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτό μας και να πράττουμε με γνώμονα αυτό, ενώ παράλληλα, πέφτουμε σε κατάθλιψη, κατηγορώντας άλλους για τα δεινά, που εμείς πριν λίγο προκαλέσαμε.

Και χωρίς καμία διάθεση να βγάλω τον εαυτό μου έξω από το σύνολο των Ελλήνων, τονίζω πως η ελληνική ως άνω περιγραφόμενη συμπεριφορά χαρακτηρίζει ιδιαίτερα τους ανθρώπους που εμπλέκονται στην πολιτική σκηνή της χώρας, διότι σ’ αυτή τη συνταγή η ματαιοδοξία είναι σε υπερδοσολογία.

Ας παραδεχτούμε πως ως λαός με υπέρμετρο ταμπεραμέντο λατρεύουμε την σκηνή και το χειροκρότημα!! Λατρεύουμε να μεγαλοποιούμε και να ισοπεδώνουμε καταστάσεις. Αυτή την ιδιότητά μας πρέπει να μετριάσουμε, για να βρεί χώρο να βγει στην επιφάνεια και το ισχυρό αίσθημα δικαίου που βρίσκεται βαθειά ριζωμένο μέσα στον κάθε ένα από εμάς.

Ως Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας, εκλεγμένος από τον ελληνικό λαό, τάσσω τον εαυτό μου, υπό του έργου της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ και δέχομαι με ελπίδα και αξιοπρέπεια να αναλάβω το ρόλο του Φειδιπίδη, για να ζητήσω βοήθεια πριν την μάχη, έστω και αν χρειαστεί να διανύσω τον μακρύ δρόμο της προσπάθειας, της κριτικής και της επούλωσης των σοβαρών τραυμάτων αυτής της χώρας. Οφείλω να παραδειγματιστώ από τον Περικλή, από τον αρχαίο ηγέτη, ρήτορα και οραματιστή, ο οποίος τηρώντας χαμηλούς τόνους κατάφερε να αναδείξει το μεγαλείο μιάς εποχής που πήρε το όνομα του. Οφείλουμε όλοι να δανειστούμε ελάχιστη από την τερατώδη ψυχραιμία που διέκρινε τον Περικλή και εμπεριέχεται στην παρακάτω ιστορία.

Μια μέρα, ένας Αθηναίος που είχε άσχημη γλώσσα, άρχισε να τον βρίζει με τα χειρότερα λόγια στην αγορά. Ο Περικλής δεν του έδωσε την παραμικρή σημασία. Ο άλλος συνέχισε να τον βρίζει και να τον προκαλεί. Σιωπηλός ο Περικλής. Κι όταν νύχτωσε και ξεκίνησε για το σπίτι του, ο ενοχλητικός πολίτης τον ακολούθησε συνεχίζοντας τις βρισιές του. Φτάνοντας στο σπίτι του ο Περικλής, είπε στον υπηρέτη του που του άνοιξε την πόρτα: “Σε παρακαλώ, οδήγησε με το φανάρι σου αυτόν εδώ ως το σπίτι του, γιατί δεν θα βλέπει να περπατήσει με τόσο πυκνό σκοτάδι.”

Έτσι και εμείς πρέπει να τηρήσουμε την ψυχραιμία μας, να κλείσουμε τα αυτιά μας στις υπερβολές και στα κακοπροαίρετα λόγια, να δουλέψουμε σκληρά και να βοηθήσουμε έπειτα όλους τους δύσπιστους να συνεχίσουν να απολαμβάνουν τη δημοκρατία, την παρρησία και τον διάλογο, που πρώτοι οι Έλληνες εφάρμοσαν και ανάδειξαν.

Με όλες τις παραπάνω παροτρύνσεις και παρατηρήσεις μου, απευθύνομαι όχι μόνο στη δική μου γενιά ανθρώπων, αλλά και στις νεότερες γενιές, που αποτελούν το μέλλον του ελληνικού έθνους και κράτους. Παρακαλώ τους νέους Έλληνες να συγχωρέσουν την Ελλάδα για τα δεινά που τους προκάλεσε, για τον ευνουχισμό των ονείρων τους και για τον διαμελισμό της ελπίδας τους. Παρακαλώ τα νέα παιδιά να μείνουν στην Ελλάδα και να παλέψουν να την ανασυγκροτήσουν, γιατί εμείς δεν μπορέσαμε ακόμα. Μόνο με τη βοήθειά τους, την εκπαίδευσή τους, την ευφυία τους, την όρεξη τους, το καθαρό τους βλέμμα και την θετική τρέλα τους θα μπορέσουμε να βγούμε από το τέλμα της εποχής μας και να ανελιχθούμε στο επίπεδο μιας Ελλάδας της ισότητας, του διαλόγου, της Δημοκρατίας.

Σας ευχαριστώ για το βήμα και τον χρόνο σας.

Μιχάλης Χρυσοχοΐδης,

Υπουργός Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας.