Κάποιοι λόγιοι λένε την παροιμία: κόκκινη κλωστή δεμένη στην ανέμη τυλιγμένη δώσ’ της κλώτσο να γυρίσει παραμύθι ν’ αρχινίσει. Το παραμύθι μας λοιπόν διαδραματίζεται στο βιομηχανικό χώρο του Τζίβρε, ένα εργοστάσιο που δεσπόζει στο Σουφλί εδώ και έναν αιώνα περίπου.

Αφορμή λοιπόν γι΄ αυτή την μεταξένια ιστορία είναι η Αρσινόη. Το Τζίβρε αποκτά ξανά τη λάμψη του μέσα από το φωτογραφικό φακό, αποθανατίζοντας εξαίσιες μεταξένιες δημιουργίες.

…είμαστε κατηγορηματικοί, με αυτοπεποίθηση και γενναιότητα. Υποστηρίζουμε τις πεποιθήσεις μας. Είμαστε μερικές φορές τολμηροί, αλλά πάντα φιλήσυχοι. Δεν έχει σημασία σε ποια διάσταση ή σε ποια χρονική στιγμή βρισκόμαστε. - Απολαύστε τη ζωή και την ομορφιά αυτής!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Έτσι, στο χώρο του αναπηνιστηρίου των αδελφών Τζίβρε, εκεί που κάποτε εργαζόταν περίπου 100 μετεξεργάτριες αντικρίζουμε μια αιθέρια ύπαρξη ενδεδυμένη με ένα τιρκουάζ αρχαιοελληνικό μεταξωτό κρεπ φόρεμα. Αυτή η οπτασία ανάμεσα στις 54 ηλεκτροκίνητες αναπηνιστικές μηχανές μας γεμίζει θαυμασμό γιατί μια μεταξωτή ίνα μετατράπηκε σε ένα αριστούργημα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ταυτόχρονα, αποκτά πνοή ζωής και η μεταξοκάμαρα με το χειροκίνητο αναπηνιστήριο και γι΄ αυτό αρκεί η όψη μιας μούσας ανάμεσα στις καρολίδες φορώντας ένα κιτρινοπράσινο μεταξένιο φόρεμα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Το όνειρο όμως δε σταματά. Ανάμεσα στα ξύλινα καλάθια για τα κουκούλια και στα σκαμνιά που καθόταν οι εργάτριες φωτοβολεί μια γυναικεία ύπαρξη ντυμένη με μια μπεζ σατέν μεταξωτή δημιουργία.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και ξάφνου στο χώρο του καυστήρα στον οποίο εργαζόταν μόνο άντρες θα λέγαμε πως συναντάμε τη μορφή της Αρσινόης , ενδεδυμένη με ένα εκρού μεταξωτό φόρεμα αρχαιοελληνικού τύπου να ανεμίζουν τα μαλλιά της από το μεταξένιο αέρα του Σουφλίου.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και όπως τα περισσότερα παραμύθια έχουν αίσιο τέλος έτσι και στο Τζίβρε τα φώτα σβήνουν όμως η λάμψη του και η ιστορία του συνεχίζουν να ακτινοβολούν προκαλώντας συγκίνηση στις μετεξεργάτριες που κάποτε έδιναν πνοή ζωής σε αυτό το χώρο με τα γέλια τους και τη δουλειά τους αλλά και θαυμασμό για τα μεταξωτά ενδύματα που συνεχίζουν να δημιουργούνται από το Σουφλιώτικο Μετάξι.